Subnavigatie

X

Vrouwenquotum slecht voor vrouwen – Opinie

Foto: Vera Bergkamp (D66) | © tweedekamer.nl

Nederland – Op 16 september jongstleden, kwam kamerlid Vera Bergkamp met een bericht op de website van D66 over het vrouwenquotum. Volgens dit bericht, zouden vrouwen er baat bij hebben als er meer vrouwen in de top van beursgenoteerde bedrijven zouden zitten. Wij betwijfelen dat ten strengste.

Bergkamp wil dat de top van beursgenoteerde bedrijven voor 30% uit vrouwen bestaat
– D66

Bergkamp concludeerde dat slechts 1 op de 12 bestuurders van topbedrijven van het vrouwelijke geslacht is. Een nieuwe wet moet ervoor zorgen dat er meer vrouwen op topposities komen in bedrijven. Dit wil D66 bereiken door bedrijven en overheid een vrouwenquotum op te leggen. De topposities in de publieke sector moet voor 40% uit vrouwen bestaan. Bij bedrijven moet dit 30% zijn.

Het is te betwisten of bedrijven hier wel op zitten te wachten, laat staan de aandeelhouders. Aandeelhouders stemmen voor de leden van de board of directors. Diegene die het meest geschikt wordt bevonden door de aandeelhouders, krijgt een zogenaamde ‘chair’. Als er een quotum wordt ingevoerd, betekent dit: dat wanneer er een chair vrijkomt (door welke oorzaak dan ook) bij 11 op de 12 bedrijven per definitie een vrouw moet worden gekozen. Een verplicht percentage vrouwen aan de top, staat dus haaks op het principe dat leden van het bestuur worden gekozen op basis van hun kwaliteiten.

Quotum is slecht voor gelijke behandeling van de vrouw

Het vrouwenquotum is slecht voor vrouwen. Vrouwen willen, net als mannen, worden gekozen voor een positie in het bestuur omdat ze de beste kandidaat zijn. Welke vrouw wil nou worden gekozen puur op basis van het feit dat ze zo geboren is? Dat staat haaks op het klassieke feministische gedachtegoed: het empoweren van vrouwen. Dit is geen progressie, maar regressie. Vroeger werden vrouwen niet gezien als gelijke aan de man (qua rechten). De klassieke feministen hebben ervoor gezorgt dat vrouwen recht hebben op dezelfde behandeling. Deze maatregel zorgt er echter voor dat vrouwen anders worden behandeld dan de man: namelijk als een slachtoffer van sexisme; slachtoffer van het systeem.

Vrouwen worden door het vrouwenquotum gezien als een slachtoffer van het systeem die hulp nodig heeft van de overheid. Als vrouw, wordt u dus gezien als zwakker dan de man, minder ambitieus. Terwijl de klassieke feminist vocht voor onafhankelijkheid van anderen, zorgt dit quotum ervoor dat vrouwen afhankelijk worden van overheidsbeleid. Het eeuwige redden van de slachtoffers van het systeem is geen nieuwe rethoriek.

We hebben een hamer nodig om de apenrots plat te slaan
– Bergkamp

De apenrots (wat overigens een belediging is tegen de man) moet worden vernietigd. Het is duidelijk dat Bergkamp zich heeft laten meevoeren in de rethoriek van de identiteitspolitiek en de klassenstrijd uit het marxisme. Die apenrots is een methafoor voor de patriarchy. De apen zijn de mannen die op een rots zitten en kijken neer naar een ieder onderaan de rots. Het is een klassenstrijd tussen de onderdrukten (de vrouw) en de onderdrukkers (mannen aan de top).

Voorstanders van het vrouwenquotum zouden zeggen: dit zorgt voor meer gelijkheid tussen man en vrouw. Echter is het belangrijk om goed na te gaan wat hier wordt bedoeld met ‘gelijkheid’. Een vrouwenquotum zorgt, zoals we al hebben aangegeven, voor een ongelijke behandeling van vrouwen. Welke soort gelijkheid heeft de identiteitspolitek het dan over? De sleutel hiertoe zijn de percentages: 30% en 40%. Het doel is gelijke uitkomst. Het doel van het quotum is niet: vrouwen empoweren om zichzelf naar de top te werken; maar: 30% en 40% vrouwen aan de top door anderen beleid op te leggen. Het vrouwenquotum gaat niet over equality, maar over equity.

Waar houdt het op?

De vraag die rest is: waar houdt het op? Nu stelt men een percentage van 30% voor in de private sector en 40% in de publieke sector. Is dit wel genoeg? Waarom niet 50% of 60%? En op basis van welke criteria kunnen we nog meer quota invoeren? Misschien een quotum voor huidskleur, ras, of handicap? Of wat dacht u van een quotum op basis van de grootte van uw hoofd, lichaamsgewicht, of kleur van uw ogen? En wat als u vrouw bent, maar ook zwart, gehandicapt, en bruine ogen heeft?

Met simpele rekenkunde kunnen we al zien dat er een oneindige hoeveelheid combinaties mogelijk zijn en dat dit snel groeit. Er zijn bijvoorbeeld 2 geslachten (man en vrouw), 4 oogkleuren (grijs, groen, blauw en bruin), 5 haarkleuren (blond, grijs, zwart, bruin, rood). Dat zijn al 40 verschillende mogelijkheden. Stel dat we ook gaan selecteren op basis van land van herkomst (196). Dan zijn er al 7.840 mogelijkheden. Dan hebben we nog niet eens meeberekend in hoeverre jouw eigenschappen meewegen, zoals in zogenaamde ‘privilege tests’ en ‘intersectionality score tests’ wordt gedaan. Het aantal categorieën waarvoor we quota kunnen invoeren, is oneindig. Uiteindelijk komt het er op neer: het meest divers is de individu. Gelijke behandeling voor de individu is de basis voor gelijkheid tussen man en vrouw.

Laat ons in de reacties weten: bent u voor of tegen een vrouwenquotum, en waarom?

Misschien vindt u dit ook leuk:

Reacties

Laat een Reageren

U kunt deze gebruiken HTML tags en attributen: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Scroll Up