Subnavigatie

X

Het gevaar op links: anti-racisme en marxisme

Foto: Is This Tomorrow. | © Wikipedia Commons | Laatst bijgewerkt: 31 juli 2020.

Er heerst een groot gevaar op links. We weten allemaal wanneer rechts te ver gaat. Die grens is raciale scheiding en vervolging op basis van ras. Wanneer links te ver gaat, is echter ondergesneeuwd door de choque die we hebben ervaren door het nazi regime. Ook de media waarschuwen ons constant voor rechts-extremisme en rechts-terrorisme. De media is echter stil over het gevaar op links. Het gevaar op links dat in de 20ste eeuw in 100 jaar, 100 miljoen doden op haar naam heeft staan: communisme. En het gevaar op links in de academische wereld. Vooral dat laatste gevaar, wil ik in dit artikel op ingaan.

In het kort
  • Black Lives Matter oprichters hebben marxistische achtergrond.
  • De anti-kapitalistische narratief van de communistische intellectuelen en de anti-racisme narratief van Black Lives Matter tonen overduidelijke overeenkomsten.
  • Naast marxisme, vormen postmodernisme, kritieke studies en Social Justice theorie de basis van het anti-racisme verhaal.
  • Academische bladen voor sociale studies worden gebruikt om onwetenschappelijke onderzoeken te ‘witwassen’. De Grievance Studies legden dit bloot, en dit heeft grote gevolgen voor de universiteiten en de samenleving.
  • Academici van sociale studies proberen woorden te herdefiniëren, want taal is macht. De persoon die de definities bepaalt, bepaalt hoe we spreken en hoe we denken, en beheerst dus het debat.
Black Lives Matter

Na de dood van George Floyd in de Verenigde Staten kwam een grote beweging op gang: Black Lives Matter. Deze beweging is op zichzelf niet nieuw. Het is een beweging dat is voortgekomen uit burgerrechtenbewegingen die al jarenlang opkomen voor de rechten van de zwarte Amerikaanse bevolking. Jesse Lee Peterson uit echter kritiek op deze bewegingen. Volgens hem zijn de burgerrechtenbewegingen “het slechtste wat de zwarte Amerikaan is overkomen.”

De oprichters van Black Lives Matter hebben toegegeven dat ze “getrainde marxisten” zijn. Is daarom de hele beweging marxistisch? Nee, niet iedereen die zich bij de beweging heeft gevoegd, is marxistisch. Het zal me overigens niets verbazen als de meeste mensen niet eens weten dat de organisatie een marxistische achtergrond heeft. Black Lives Matter is onderdeel van het gevaar op links. Dit gevaar is beter bekend als het ‘rode gevaar’, ofwel: communisme.

Slachtoffers van het systeem

De communistische intellectuelen maakten de arme arbeiders wijs dat de rijke kapitalisten hun welvaart hadden gestolen. Deze arbeiders werd hun wijs gemaakt dat ze slachtoffers waren van het systeem, en de kapitalisten waren hielden dit systeem in stand. De arme arbeiders waren het, volgens de communistische intellectuelen, moreel verplicht om de welvaart terug te pakken. Dezelfde narratief vinden we terug bij Black Lives Matter: blanke mensen hebben de cultuur en welvaart van zwarte mensen gestolen door imperialisme, kolonialisme en slavernij. De zwarte mensen zijn slachtoffer van ‘institutioneel racisme’ en de blanke man houdt dit systeem in stand. De zwarte mensen zijn, volgens Black Lives Matter, moreel verplicht om in opstand te komen.

Deze narratief spreekt de zwarte mensen veel aan, want er heerst veel onvrede onder zwarte mensen in de Verenigde Staten. Met deze narratief hebben ze een reden om hun onvrede te uiten, want ze hebben eindelijk een zondebok. Dit resulteert aan de ene kant in vredige demonstraties, maar aan de andere kant rellen en totale vernietiging en anarchie. Deze rellen komen vooral voort uit de ‘ally’ van BLM: Antifa. Echter keert BLM zich inmiddels ook steeds meer tegen Antifa en noemen ze ook Antifa leden ‘white supremacists’.

Van Rousseau tot Foucault

Waar komt deze narratief echter vandaan? Het slachtofferschap vindt haar oorsprong niet per se alleen in het marxisme. Volgens James Lindsay (in Joe Rogan Experience) vindt deze narratief haar oorsprong in de school van Frankfurt. Daar ontwikkelden westerse marxisten ‘Kritische Theorie’ op basis van Karl Marx en Sigmund Freud. Deze Kritische Theorie was zeer kritisch op het normatieve denken. De wetenschap en alles wat wij aannamen voor waarheid, moest worden bekritiseerd. Op zichzelf was met deze theorie niets mis. Sceptisch zijn, brengt ons vaak dichterbij de waarheid.

Naast Kritische Theorie, was een andere stroming in opkomst: het postmodernisme. Deze stroming kwam voort uit de ethiek. Volgens Helen Pluckrose (in New Discourses) begon deze stroming zich te vormen in eind jaren 1890 toen Immanuel Kant zijn werk publiceerde. Daarna volgde een lange weg richting Social Justice Theorie en uiteindelijk ook het postmodernisme. Deze lange weg staat uitgebreid beschreven in het boek van Stephen Hicks: ‘Explaining Postmodernism: Skepticism and Socialism from Rousseau to Foucault‘.

Een ‘alliantie’ tussen Kritische Theorie, postmodernisme, en Social Justice Theorie, waren de perfecte mix voor een aanval op de westerse wereld. In deze mix van theorie, wereldvisie en ethiek ontwikkelde men onder andere de Kritische Rassen Theorie. Een theorie dat zich bezighoudt met het verklaren van sociale ongelijkheid (Social Justice Theorie) tussen verschillende rassen. Waarbij, vanuit postmodernistisch oogpunt, de huidige systemen de oorzaak zijn van de ongelijkheid. Dit gaf verder ruimte voor het ontwikkelen van sociale pseudowetenschappen op academische instellingen. Voorbeelden hiervan zijn Genderstudies, Vrouwenstudies, Queerstudies, en als kers op de taart: Whiteness Studies.

Deze laatste studie heeft de laatste tijd veel aandacht ontvangen door de publicatie van Peggy McIntosh: ‘White Privilege: Unpacking the Invisible Knapsack‘. In deze publicatie legt ze uit op welke manier zij wit privilege heeft. Daarnaast kregen de Whiteness Studies aandacht door het boek: ‘white fragility‘, van Robin DiAngelo. In dit boek legt ze uit hoe zij bewust is geworden van haar racisme en hoe zij haar eigen racisme heeft overwonnen. Karlyn Borysenko legt in een video uit waarom dit boek, volgens haar, ‘de meest toxic boek‘ is wat zij ooit heeft gezien.

Thumbnail of video Academics expose corruption in Grievance Studies | Wikipedia Commons
Grievance studies

Het grote gevaar op links werd pas echt blootgelegd door Helen Pluckrose, James Lindsay en Peter Boghossian. Zij schreven in enkele maanden meerdere neppe artikelen. Deze verzonden zij vervolgens naar wetenschappelijke bladen van sociale studies voor publicatie. Hun doel was om de corruptie van deze wetenschappelijke bladen van sociale studies te ontmaskeren. Een van de artikelen die zij schreven ging over het idee dat penissen niet moesten worden gezien als mannelijk, maar als een sociale construct. Daarnaast hadden ze voor een van hun artikelen een stuk uit Mein Kampf herschreven. Ze hebben voor dit artikel de nazisme en de nazi beweging vervangen door feminisme en de feministische beweging. Dit artikel werd tot ieders verbazing daadwerkelijk gepubliceerd in Affilia: Journal of Women and Social Work. Uiteindelijk werden ze ontmaskerd door een reporter van de The Wall Street Journal. Meer lezen over de Grievance Studies kan in Aeromagazine.

Het gevaar hiervan is dat onwetenschappelijke informatie in wetenschappelijke bladen verschijnt. Deze informatie wordt daardoor witgewassen en belandt uiteindelijk in studieboeken van studenten en wordt onderdeel van colleges. Hun ideologie wordt overgebracht alsof het een wetenschappelijk feit is, terwijl dit niet het geval is. Vandaar dat ik ze pseudowetenschappen noem. Uiteindelijk stromen deze studenten de samenleving in en krijgen deze ideologieën ook voet aan de grond in de samenleving. Dit zien we al gebeuren bij bedrijven en overheid. Zo onderzocht de gemeente Amsterdam of er budget was voor een ‘wit privilege’ cursus voor alle ambtenaren. Sietske Bergsman schreef hierover al eerder een stuk voor The Fire Online.

Taal is macht

Het gevaar op links was blootgelegd. Wetenschappelijke bladen in de sociale studies (Vrouwenstudies, Queerstudies, Whiteness Studies, en meer), hadden artikelen gepubliceerd die onwetenschappelijk waren en zelfs choquerend. Deze sociale studies zijn corrupt. Niet alleen publiceren ze artikelen die veelal geen wetenschappelijke basis hebben, maar ook werden definities voor het gemak herschreven. Zo gaven ze een compleet nieuwe betekenis aan gelijkheid (equality) en racisme, waarvoor James Lindley ons waarschuwde op Twitter. Het rapportAnti-zwart racisme in de regio Amsterdam‘ gebruikte deze nieuwe definitie voor racisme.

De linkse academici in sociale wetenschappen veranderen betekenis van woorden. Zij verkrijgen hiermee macht doordat zij kunnen bepalen welke betekenis woorden krijgen. Daarmee beheersen ze niet alleen hun eigen vocabulaire, maar bepalen ze ook . Merriam-Webster veranderde de betekenis van ‘racisme’ naar aanleiding van een verzoek van één activiste. Daarnaast beheersen ze door het beheersen van de betekenis van woorden ook het debat. Het is onmogelijk om een debat te voeren als men verschillende definities hanteert.

Christopher F. Rufo kreeg een training in handen van de Seattle Office of Civil Rights. Deze training is voor ‘whites only’ en gebaseerd op Critical Race Theory en Social Justice Theory.

Misschien vindt u dit ook leuk:

Reacties

Laat een Reageren

U kunt deze gebruiken HTML tags en attributen: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Scroll Up