Subnavigatie

X

Linkse politiek pleegt zelfmoord met intersectionaliteit

Foto: Geen titel | ©2017 Pixabay

Intersectionaliteit is een populaire denkwijze op links. Binnen deze denkwijze gaat men ervan uit dat discriminatie en onderdrukking in verband staat met een veelvoud van factoren. Echter is dit kruispuntdenken de doodsteek voor de linkse politiek. De linkse politiek pleegt zelfmoord met intersectionaliteit.

Feest!

Bij de linkse politiek viert met feest wanneer men weer een nieuwe groep slachtoffers kunnen helpen. Eerst was de arbeider de grootste slachtoffer. De arbeider kreeg echter steeds meer rechten op de werkvloer, waardoor het bestaansrecht van links leek te verdwijnen. Dankzij studies in de sociologie kan, gelukkig voor links, iedereen nu slachtoffer zijn: vrouwen, niet-blanken, homoseksuelen, transgenders, etc.

Sleutelfiguren op links proberen telkens aan te tonen dat ze meer slachtoffer zijn dan anderen. Er is een soort hiërarchie binnen de linkse politiek, waarin diegene die kan aantonen dat hij of zij het meest slachtoffer is, het hoogst in de hiërarchie staat. Intersectionaliteit helpt daarbij: want als je vrouw, zwart en homoseksueel bent, ben je een veel groter slachtoffer dan een vrouw die enkel zwart is. Dus heb je meer recht op een hoge positie in de hiërarchie.

De doodsteek?

Dit kruispuntdenken kent echter een groot aantal problemen. Het eerste probleem is dat het aantal factoren multiplicatief toeneemt. Als we ons limiteren tot de vier categorieën: ras, sekse, seksualiteit en religie; komen we al op een groot aantal kruispunten.

Aantal rassen: Wit + Zwart + Aziatisch + Latino = 4
Aantal sekses: Man + vrouw = 2
Aantal seksualiteit: Hetero + Homo + Bi = 3
Aantal religies: Christendom + Islam + Hindoeïsme + Boeddhisme + Jodendom = 5

Aantal kruispunten: 4 x 2 x 3 x 5 = 120

Dan gaan we er nog vanuit dat we de rassen kunnen bepalen aan de hand van het uiterlijk. In werkelijkheid zouden we ook ieders DNA kunnen toetsen. Eveneens zouden we huidskleur als factor nemen op een spectrum van Extreem blank tot Extreem Zwart. Daarnaast zouden we de linkse politiek kunnen volgen in het idee dat er oneindig veel ‘genders’ zijn. Dat zou betekenen dat het aantal kruispunten ook oneindig kan zijn.

Een tweede punt is dat het aantal categorieën oneindig is. We kunnen mensen indelen op basis van inkomen, postcode, oogkleur, lengte, gewicht, aantal haren op het hoofd, etc. Uiteindelijk wordt het aantal kruispunten vanzelf oneindig. Links bedenkt namelijk steeds meer categorieën, zelfs categorieën die geen enkele basis in de werkelijkheid hebben. Zoals het eindelose aantal genders. Je kan je eigen gender verzinnen op basis van jouw gevoel. Dit laatste vindt zijn oorsprong in het idee dat perceptie realiteit is. Er bestaat geen absolute werkelijkheid, alles is relatief.

Een derde punt is dat we eventueel ook gewicht kunnen hangen aan alle factoren. Op links zou het niet wereldvreemd zijn om iemand met een zwarte huidskleur zwaarder te laten wegen in de berekeningen, dan iemand met een blanke huidskleur. Waardoor nogmaals de multiplicatieve aard van de intersectionaliteit wordt vergroot.

Systematische discriminatie

Vanuit het kruispuntdenken wordt uw individualiteit ondermijnt. U bent geen individu, maar onderdeel van een collectief. De characterestieken van dat collectief maken wie u bent. Ofwel: als de deugdmensen vinden dat blanke mensen allemaal racisten zijn, bent u als blank persoon dat ook. Vindt men op links dat vrouwen slachtoffer zijn van systematische discriminatie, dan zijn ook de top vrouwen in organisaties slachtoffer. Ondanks het feit dat zij het bewijs zijn dat er geen systematische discriminatie plaatsvindt.

Intersectionaliteit maakt dus onderscheidt tussen mensen op basis van godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook. Een geëmancipeerde en geïntegreerde zwarte homoseksuele vrouw uit Congo is binnen het kruispuntdenken een groot slachtoffer van discriminatie, homofobie, seksisme, en xenofobie. De individu wordt gedegenereerd tot een algoritme dat uitwijst in hoeverre deze slachtoffer is van het systeem.

De individu is het hoogste!

Als we alle categorieën dan eindelijk hebben bepaald, kunnen we maar tot één uitkomst komen: de individu is het hoogste. Alle categorieën die links bedenkt om mensen slachtoffer mee te laten zijn, komen uiteindelijk uit bij de individu. Diversiteit wordt niet bepaald door kruispuntdenken, maar door individualiteit. Het meest divers is namelijk de individu. Individuele ideeën, ervaringen en persoonlijkheid, zijn namelijk zeer uniek en dus ook het meest divers. Een groep blanke mannen met verschillende levenservaringen, ideeën en persoonlijkheden, is diverser dan een een groep van mensen met allerlei kleurjes, genders etc. die allemaal hetzelfde denken.

Daarmee zullen ze dus uiteindelijk uitkomen bij hetgeen dat de rechtse politiek al jaren roept: de individu is het hoogste! In wezen pleegt de linkse politiek zelfmoord met intersectionaliteit. Echter zal het nog wel even duren voordat ze dit realiseren op links. Tot dan zullen ze waarschijnlijk mensen nog meer tegen elkaar opzetten op basis van allerlei factoren. Want de eeuwige strijd tussen de bourgeoisie en de proletariaat moet doorgaan om stemmen van slachtoffers te winnen.

Misschien vindt u dit ook leuk:

Reacties

Laat een Reageren

U kunt deze gebruiken HTML tags en attributen: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Scroll Up